Ubezwłasnowolnienie – Kiedy Jest Konieczne i Co Oznacza

Ubezwłasnowolnienie – Kiedy Jest Konieczne i Co Oznacza?

Ubezwłasnowolnienie – Kiedy Jest Konieczne i Co Oznacza?

Ubezwłasnowolnienie – Kiedy Jest Konieczne i Co Oznacza? W życiu każdego człowieka może nadejść moment, kiedy z różnych przyczyn, czy to zdrowotnych, czy wynikających z wieku, staje się on niezdolny do samodzielnego podejmowania decyzji dotyczących własnej osoby i majątku. W takich sytuacjach, w trosce o dobro tej osoby, prawo polskie przewiduje instytucję ubezwłasnowolnienia. Jest to poważna ingerencja w wolność i autonomię jednostki, dlatego sąd orzeka ją tylko w ostateczności. Zatem, kiedy ubezwłasnowolnienie jest konieczne i jakie niesie ze sobą konsekwencje?

Ubezwłasnowolnienie to środek prawny. Jego celem jest ochrona osób, które nie są w   stanie kierować swoim postępowaniem. Ma ono na celu zabezpieczenie ich interesów.


Podstawa Prawna i Rodzaje Ubezwłasnowolnienia

Podstawowe regulacje dotyczące ubezwłasnowolnienia znajdują się w Kodeksie cywilnym (dalej: k.c.) w artykułach od 13 do 18 oraz w Kodeksie postępowania cywilnego (dalej: k.p.c.) w artykułach od 544 do 560. Prawo polskie przewiduje dwa rodzaje ubezwłasnowolnienia, które różnią się zakresem pozbawienia zdolności do czynności prawnych:

  • Ubezwłasnowolnienie całkowite (art. 13 § 1 k.c.): Osoba, która ukończyła lat trzynaście, może zostać ubezwłasnowolniona całkowicie, jeżeli wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, nie jest w stanie kierować swoim postępowaniem. Osoba ubezwłasnowolniona całkowicie nie ma zdolności do czynności prawnych, co oznacza, że nie może samodzielnie zawierać umów ani dokonywać innych czynności prawnych. Dla takiej osoby ustanawia się opiekuna.
  • Ubezwłasnowolnienie częściowe (art. 16 § 1 k.c.): Osoba pełnoletnia może zostać ubezwłasnowolniona częściowo, jeżeli wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych, w szczególności pijaństwa lub narkomanii, potrzebuje pomocy do prowadzenia swoich spraw, ale nie jest pozbawiona zdolności do kierowania swoim postępowaniem w stopniu uniemożliwiającym podjęcie decyzji. Dla takiej osoby ustanawia się kuratora.

Cel i Przesłanki Ubezwłasnowolnienia

Celem ubezwłasnowolnienia jest ochrona interesów osoby, która nie jest w stanie samodzielnie zadbać o swoje sprawy. Może to dotyczyć zarówno zarządzania majątkiem, jak i podejmowania decyzji dotyczących leczenia, miejsca zamieszkania czy innych ważnych aspektów życia. Sąd zawsze bierze pod uwagę dobro osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie.

Główne przesłanki orzeczenia ubezwłasnowolnienia to:

  • Choroba psychiczna, niedorozwój umysłowy lub inne zaburzenia psychiczne: To podstawowe przesłanki zdrowotne, które muszą zostać stwierdzone przez biegłych sądowych. Co ważne, same dolegliwości fizyczne, nawet bardzo poważne, nie stanowią podstawy do ubezwłasnowolnienia, jeśli osoba zachowuje zdolność do świadomego i swobodnego podejmowania decyzji.
  • Brak zdolności do kierowania swoim postępowaniem: Ten element jest kluczowy. Nie wystarczy sama choroba, musi ona prowadzić do niezdolności do świadomego i swobodnego wyrażania woli. To właśnie tę przesłankę ocenia sąd.
  • Konieczność pomocy: W przypadku ubezwłasnowolnienia częściowego, musi występować potrzeba pomocy do prowadzenia spraw, ale w stopniu mniejszym niż w ubezwłasnowolnieniu całkowitym.

Postępowanie o Ubezwłasnowolnienie – Kto i Jak Może Wystąpić?

Postępowanie o ubezwłasnowolnienie jest prowadzone przez sąd okręgowy (art. 544 § 1 k.p.c.) i ma charakter nieprocesowy. Wniosek o ubezwłasnowolnienie mogą złożyć jedynie ściśle określone osoby, co ma zapobiec nadużyciom. Zgodnie z art. 545 k.p.c., wniosek o ubezwłasnowolnienie może zgłosić:

  • małżonek osoby, której dotyczy wniosek;
  • krewni w linii prostej (np. dzieci, rodzice) oraz rodzeństwo;
  • przedstawiciel ustawowy (np. rodzic) lub kurator.

Wniosek musi zawierać szczegółowe uzasadnienie, wskazujące na przesłanki ubezwłasnowolnienia, a także dowody na poparcie tych twierdzeń. Niezbędnym elementem postępowania jest zbadanie osoby, której dotyczy wniosek, przez dwóch biegłych psychiatrów lub neurologa, a także psychologa (art. 547 k.p.c.). Opinie biegłych są kluczowe dla oceny stanu psychicznego i zdolności do kierowania swoim postępowaniem. Sąd przeprowadza również rozprawę, na której wysłuchuje osobę, której dotyczy wniosek, oraz świadków.


Skutki Prawne Ubezwłasnowolnienia – Co się Zmienia?

Orzeczenie o ubezwłasnowolnieniu niesie ze sobą poważne skutki prawne, które znacząco wpływają na życie osoby ubezwłasnowolnionej:

  • Ubezwłasnowolnienie całkowite: Osoba ubezwłasnowolniona całkowicie nie ma zdolności do czynności prawnych. To oznacza, że nie może samodzielnie zawierać żadnych umów ani dokonywać innych czynności prawnych (art. 14 § 1 k.c.). Wszystkie czynności prawne w jej imieniu dokonuje opiekun, który jest ustanawiany przez sąd opiekuńczy (art. 13 § 2 k.c.). Opiekun zarządza majątkiem i reprezentuje ubezwłasnowolnionego we wszystkich sprawach. Czynności prawne dokonane przez osobę ubezwłasnowolnioną całkowicie są nieważne.
  • Ubezwłasnowolnienie częściowe: Osoba ubezwłasnowolniona częściowo ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych (art. 15 k.c.). Może samodzielnie zawierać umowy dotyczące drobnych, bieżących spraw życia codziennego. Jednakże, do dokonania czynności prawnej, która pociąga za sobą większe zobowiązania (np. sprzedaż nieruchomości, zaciągnięcie kredytu), potrzebuje zgody kuratora (art. 17 k.c.). Kurator, podobnie jak opiekun, jest ustanawiany przez sąd opiekuńczy.

Uchylenie i Zmiana Ubezwłasnowolnienia – Czy To Proces Odwracalny?

Ubezwłasnowolnienie nie jest decyzją nieodwracalną. Jeżeli ustanie przyczyna, dla której orzeczono ubezwłasnowolnienie, sąd może je uchylić. Może również zmienić ubezwłasnowolnienie całkowite na częściowe, jeśli stan zdrowia osoby ulegnie poprawie (art. 559 k.p.c.). Wniosek o uchylenie lub zmianę ubezwłasnowolnienia może złożyć osoba, która złożyła wniosek o ubezwłasnowolnienie, a także sama osoba ubezwłasnowolniona, jeśli jest w stanie wyrazić swoją wolę.

Postępowanie w przedmiocie uchylenia lub zmiany ubezwłasnowolnienia odbywa się na podobnych zasadach jak postępowanie o ubezwłasnowolnienie. Sąd ponownie zasięga opinii biegłych i przeprowadza rozprawę. Celem jest ustalenie, czy stan zdrowia osoby uległ zmianie w stopniu uzasadniającym modyfikację orzeczenia. Ubezwłasnowolnienie to ostateczność, jednak zapewnia niezbędną ochronę.

O testamentach przeczytaj tutaj.

Podobne wpisy

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *